در دنیای ما مجردزیستن گاهی انتخاب است و گاهی جبر؛ اما در گذشته، جامعۀ ما چنین چیزی را نمی‌پذیرفت. آدم‌ها باید ازدواج می‌کردند، حتی اگر طرف مقابل را دوست نداشتند و یا شرایطشان به هم نمی‌خورد. اختلاف سنی زیاد و یا اختلاف فرهنگی نیز مانع ازدواج نمی‌شد.اغل دختر و پسر با هم حرف نمی‌زدند و گاهی حتی یکدیگر را‌ نمی‌دیدندکه بخواهند متوجه اختلاف‌ها شوند. گاه، فاصلۀ خواستگاری اولیه تا نشستن سر سفرۀ عقد، یک صبح تا ظهر بود.

الان همه‌چیز تغییر کرده است. آدم‌ها مصرانه به‌دنبال جفت روحی خود می‌گردند و هرکسی را به همسری نمی‌پذیرند. برخی تجرد را به ازدواج با شخصی که به نظرشان مناسب نیست، ترجیح می‌دهند. این گذار نسلی حتماً تأثیر فراوانی می‌گذارد. نسل گذشته حرف‌های نسل جدید را نمی‌فهمد و به ازدواج اصرار می‌کند و نسل جدید بر تصمیم خود ثابت‌قدم است. در این میان، تعارض‌هایی که برای مجردان ایجاد می‌شود، ممکن است به آسیب‌های روحی مهمی منجر شود. کاهش ارتباط با اطرافیان، یکی از خروجی‌های این آسیب روحی است. در کتاب + و - تجرد می‌خواهیم دربارۀ ابعاد این پدیدۀ خودخواسته یا جبری صحبت کنیم و به افراد مجرد مهارت‌های مدیریت این وضعیت را بیاموزیم.