بُعد معنوی، نهتنها یکی از مؤلفههای سلامت، بلکه یکپارچهکننده و پیونددهندۀ سایر ابعاد وجودی انسان است. درک و پرورش معنویت به انسان کمک میکند میان جسم و روان و جامعهاش توازن برقرار کرده و وجود خود را در پرتو معنا و وحدت و حضور خداوند بازیابد.
رویکردی معنوی برای درمانگران
اگرچه انسان دارای نیازهای معنوی گوناگونی است که در ارتباط با خود، دیگران و هستی نمود پیدا میکنند، اما در میان این نیازها، خداآگاهی بهعنوان نیاز کلیدی و محوری برجسته میشود.
«خدای معنابخش»، خداآگاهیای مبتنی بر فهم عرفانی از خداست که اصلیترین محور در پاسخ به نیازهای معنویِ انسان در مسیر زندگی، بهویژه در مواجهه با رنجهای درونی است.
کتاب پیش رو، براساس تجربههای بالینی و مبتنیبر محتوای عمیق عرفان اصیل اسلامی، دو کار میکند: 1. ضمن بررسی مدلهای سلامت و مراقبت معنوی، انواع فهمهای ناقص از خداوند را بررسی میکند؛ 2. برترین برداشت از خداوند را در قالب خدای معنابخش بهعنوان خداآگاهی معنوی تشریح میکند.
انسان امروز در دنیایی پیچیده و پرشتاب زندگی میکند که با چالشهای گستردۀ روانی و اجتماعی و معنوی همراه است. در مواجهه با این وضعیت، نیاز به خدا و خداآگاهی، همچنان بنیادیترین نیاز انسان است. مدلهای گوناگون خدا که در طول تاریخ مطرح شدهاند، مانند خدای صرفاً خالق، خدای صرفاً نتیجهبخش، خدای صرفاً کنترلگر، خدای صرفاً سختگیر و خدای صرفاً لذتگرا، هریک بهگونهای به این نیاز پاسخ دادهاند و قوتهای درخور توجهی دارند. این قوتها در هر مدل، به این شرح است:
بااینحال، این مدلها به دلایل متعددی ناکافی هستند و نتوانستهاند نیاز عمیق انسان معاصر به خدا را بهطور کامل برآورده سازند.
اطلاعات فیپا، اطلاعات ناشر
